‘n Heilige lewe in die lig van die wederkoms (I Tessalonisense oorsig)

with No Comments

Die wil van God is dat jy heilig moet wees ( I Tes 4:3)
anders verwerp jy God en die Heilige Gees. (I Tes 4:8)
Ja, jy moet rustig lewe,
met jou eie sake jou strewe. ( I Tes 4:11)

Ek wil julle leer wat met ontslapenes gebeur,
sodat julle nie sonder hoop sal treur. (I Tes 4:13)
Jesus se sterwe kan jy net verstaan,
as jy ook glo Hy het opgestaan. (I Tes 4:14)

As julle die wederkoms trompette hoor, ( I Tes 4:16)
is julle die ontslapenes glad nie voor. ( I Tes 4:15)
Dié wat in Christus die dood kon ingaan
sal eerste weer daaruit op kan staan. (I Tes 4:17)
Die Here self sal uit die hemel daal
en die lewendes en dooies kom haal. (I Tes 4:17)

Onverwags kom die Here se dag
Ja, soos ‘n dief in donker nag. (I Tes 5:2)
As jy sê: “Alles is rustig en veilig nou”,
wag daar pyne soos vir ‘n swanger vrou. (I Tes 5:3)

Maar julle is mense van die lig
met geen duisternis in sig. (I Tes 5:5)
Wat Christus se verlossing vra,
is dat jy geloof en liefde dra. (I Tes 5:8)

Leef in vrede met mekaar.
Moenie kwaad wil vergoed.
Gee kleinmoediges moed.
en help die swakkes daar. (I Tes 5:13-18).

Bly ver weg,
van alles sleg (I Tes 5:22)
Julle moet nou dankbaar wees
en weerstaan nie die Heilige Gees. (I Tes 5:19).

Mag God se vrede julle raak
en julle aan Hom toegewyd maak,
dat julle onberispelik sal wees in Hom
waneer Jesus Christus weer kom! (I Tes 5:23)

Ek wag vir krag

with No Comments

Met my planne hardloop ek voort,
sonder om te vra: Waar is U noord?
Here, ek het my lewe vol geprop,
maar U het my nou gestop.

Soos Israel, het ek vir die vyand bang geraak
en bondgenootskappe in Egipte gaan maak.
Maar dit was sonder U gewees,
dat was nie onder leiding van U Gees. (Jes 30:1)

Here, U vat nou my krag,
want ek moet leer van wag.
U wil dat ek weer onthou:
Ongeduld is die sonde van nie vertrou…

Ek wag op U Here, voor ek vandag in loop,
op U Woord vestig my hele wese my hoop. (Ps 130:5)
U beloof ek as ek op U wag en eers stilstaan
dan sal ek in my hoop nie beskaamd staan. (Jes 49:23c).

Here, Israel wou nie hoor, en bly wag
toe U sê: In kalmte en vertroue lê julle krag!
Eers as jy jou bekeer en rustigheid het
sal Ek kom en jou kom red. (Jes 30:15)

U wag om vir my genade te betoon
U ontferming, HERE, is my loon,
want U is die God van reg, elke dag.
U beloof geluk as ek op U wag. (Jes 30:18)

As ek so op U wag,
gee my genoeg krag.
Gee my arendsvlerk ‘n nuwe veer,
net genoeg om vandag se vlug te beheer.
Help my om te kan verstaan,
wanneer U wil dat ek moet staan.
En as U wil dat ek loop en swoeg,
U beloof, op U pad word ek nie moeg.
En as U wil dat ek hardloop op U pad,
dan word ek nie afgemat! (Jes 40:31)

Here, wat is vandag se eerste tree?
Een wat my sal vreugde gee,
want dis op U gekose weë?
U het beloof as ek wag sal U optree! (Jes 64:4)

Ek wag
vir krag.

Sewe van sewe: Eind visioene (Op 19,20:11-15,21,22:1-5)

with No Comments

Een: Die bruilof van die Lam (Op 19:5-10)

“Prys die Here! Die Almagtige heers nou as koning.
Hy het plek gemaak vir sy bruid in sy woning.
Vir die bruilof van die Lam in fyn klere, so mooi
ja, met regverdige dade van gelowiges getooi.

Geseënd is die wat by die bruilofsmaal vergaar:
Dit is die woorde van God en hulle is waar.

Twee: Die Ruiter op die wit perd (Op 19:11-16)

Uit die hemel het ‘n Ruiter op ‘n wit perd gery:
Vlammende oë en heerserkrone – só lyk Hy.
Sy naam is Betroubaar en getrou.
Met regverdigheid oordeel Hy nou.

Die Naam op Hom geskrywe weet net Hy.
Sy leërs het op wit perde agter Hom gery.
Bloed deurweekte klere was sy lot
Sy Naam is: “Woord van God!”

Uit sy mond het daar ‘n skerp swaard gekom
om die nasies mee te tref – ‘n oordeel van Hom.
Hy sal self die parskuip trap vir die wyn,
die wyn van die toorn, oordeel en pyn.
Hy sal hulle met ‘n ystersepter regeer.
Dis straf van God, die Almagtige Heer.

Op sy klere, by sy heupe, was daar ‘n Naam:
“Die Koning van die konings” is wat daar staan!

Drie: Die antichris en valse profeet word verslaan (Op 19:17-21)

Alle julle roofvoëls in die lug vergaar,
kom vir die groot feesmaal bymekaar.

Kom eet die vleis van die konings,
opperbevelhebbers in hul wonings,
die vleis van die magtiges en uitbuiters
en die vleis van die perde en hulle ruiters,
ja, die vleis van allerhande mense:
klein en groot, slaaf en die sonder grense.

Die oorlog was teen konings en die dier,
die Ruiter op die wit perd het geseëvier.
Die dier en die vals profeet se kant,
is lewend in die vuurpoel gebrand.
Die ander mense is doodgemaak en verslaan
met die swaard wat uit die Ruiter se mond uitgaan.

Met die feesmaal het God sy mag gewys:
Al die roofvoëls het hulle dik geëet aan die vleis.

Vier: Die eindoordeel (Op 20:11-15)

Die troon wat ek gesien het, was wit
vir Hom, dié Een wat daarop sit.
Die aarde en hemel het verteer.
Plek vir hulle was daar die meer.

Die dooies, groot en klein,
is voor die troon opgelyn.
Die boek van die lewe is oopgemaak
vir die laaste groot oordeelstaak.

Die see het die dooies terug kom gee.
Die dood en die doderyk het ook gegee.
Elkeen is geoordeel volgens die dade van sy hand.
Die dood en die doderyk is in die vuurpoel verbrand.

As Hy iemand se naam nie in die boek kon vind,
is hy in die vuurpoel gegooi, groot of kind…

Vyf: Nuwe hemel en nuwe aarde (Op 21:1-8)

Ek ‘n nuwe hemel en ‘n nuwe aarde gewaar.
Die eerste hemel en aarde was nie meer daar.
Ek het die stad uit die hemel af sien kom,
soos ‘n bruid gereed vir die bruidegom.

Toe het ek ‘n harde stem van die troon af hoor sê:
“Kyk, God wou sy woonplek nou by die mense hê.
Hy sal by hulle bly en hulle sal sy volke wees.
God self sal by hulle wees en hulle genees.

Van elke oog droog hy hul traan:
Die dood sal daar nie meer wees,
van hul leed, smart en pyn genees.
Die dinge van vroeër het verbygegaan.

Dit was toe nie alles verniet:
Kyk, Ek maak alles nuut!
Skryf hierdie woorde daar
want jy kan weet dit is waar.”

Vir elkeen wat dors het, laat Ek drink;
uit die fontein van die lewe sal Ek skink.
Elkeen wat die oorwinning behaal sal dit kry,
en Ek sal sy God wees, en hy ‘n seun vir My.

Maar party het bang geword en het nie vertrou,
ja, die losbandiges, onsedelikes, moordenaars,
bedrieërs, afgodsdienaars en al die leuenaars,
sal dit in die poel van vuur en swael berou.

Ses: Die nuwe Jerusalem (Op 21:9-27)

Die engel het met my gepraat: “Kom uit,
kom kyk na die vrou van die Lam, die bruid.”

Ek is deur die Gees na die stad gehaal,
met ‘n glans soos kristalhelder opaal.
Die groot hoë muur van die stad
het twaalf poorte in gehad.
Elke poort is uit een pêrel gemaak
en niemand het daarby gewaak.

Die twaalf moet jy so vertolk:
Een vir elke stam van die volk.
In die twaalf fondamente van die muur
is die name van die apstels ingegrafier.

Met ‘n goue meetstok is gemeet:
Die stad is net so lank as breed.
Twaalf duisend kilometer na elke kant,
honderd vier en veertig meter, die rand.

Die stad en sy strate is met suiwer goud gebou
Soos ‘n skoon blink spieël lyk dit nou.

Die fondamente van die stadsmuur
is met allerhande edelstene borduur:
Met opaal is die eerste versier,
die tweede weer met saffier,
die derde met agaat se prag,
die vierde is vol van smarag.
Sardoniks is die vyfde se steen,
karneool se prag aan die sesde verleen.
Die sewende het met chrisoliet geskyn,
beril het die agste fondament verfyn,
die negende met topaas,
die tiende met chrisopraas.
Hiasint vir fondament hommer elf,
vir twaalf moes hulle ametis delf.

‘n Tempel het ek nie in die stad gevind:
Sy tempel is die Here God, en die Lam sy kind.
Die stad het nie die son en die maan nodig om hom te verlig,
want die heerlikheid van God en die Lam gee sy lig.

Niks onreins en niemand losbandig
sal ooit lewe in hierdie stad se lig.
Net dié wie se name in die boek staan
se stadslewe sal vir ewig nie vergaan.

Sewe: Die troon met die rivier van die lewe (Op 22:1-5)

Hy het my die rivier met die water van die lewe gewys:
Dit het soos helder kristal uit die troon van God gebruis.
Aan die een kant het die boom van die lewe gestaan:
Twaalf keer per jaar het hy genesende vrugte aan.

In die stad is God en die Lam se troon.
Vervloek is niks of niemand wat daar woon.
Sy dienaars sal Hom sien en Hom bly dien,
sy Naam sal jy op hulle voorkoppe sien.

Nag is daar in die stad nie meer,
ja, niemand benodig ‘n lamp of ‘n lig,
omdat die Here God hulle sal verlig.
Hulle sal tot in alle ewigheid regeer.

Ses van sewe: Die Babel visioene (Op 17:1-19:4)

with No Comments

Die oordeel en val van onsedelike vrou,
wat by baie waters bly, wys ek nou. (Op 17:1)

Een: Die vrou met die goue beker (Op 17:1-6)
Ek het ‘n vrou op die dier se rug sien sit.
Op sy sewe koppe, tien horings in gelid.
Haar klere was pers en helderrooi,
goue edelstene en pêrels, so mooi.
In haar hand ‘n goue beker vol losbandigheid.
Haar naam: Die moeder van sedeloosheid.
Die vrou was dronk van bloed wat sy suig
uit gelowiges wat vir Jesus getuig. (Op 17:2-6)

Twee: Die tien horings en die sedelose vrou (Op 17:12-18)
Die tien horings wat jou verstom
is tien konings wat nog kom.
Hulle is net vir een rede hier:
Hulle gee hulle mag vir die dier
om teen die Lam oorlog te hou
en teen die uitverkorens, so getrou. (Op 17:12-14)

Die waters waar die sedelose vrou bly
is volke, stamme en nasies in ‘n ry.
Die dier en tien horings haat die vrou
en sy gaan die verhouding berou:
Sy sal kaal en verlate raak deur hul hand,
hulle sal haar vleis eet en haar verbrand.

Die vrou wat jy sien is die stad Babilon
wat heers oor al die konings onder die son. (Op 12:15-18)

Drie: Babilon het geval (Op 18:1-3)
“Geval, geval: Die grote stad Babilon met sy muur.
Dit was die skuilplek van alle onrein en bose gees.
Dit was die skuilplek van onrein roofvoëls gewees
en die skuilplek van alle onrein en afskuwelike dier.

Al die nasies het gedrink van die onsedelikeheids dwelmdrank.
Die konings van die aarde het onsedelik met haar verkeer.
Die sakemanne van die aarde het haar wellus vereer
en ryk geword deur van haar grenselose weelde te bank.”

Vier: Gaan uit haar uit (Op 18:4-8)
My volk, gaan uit haar uit, moenie speel
sodat julle nie aan haar sondes deel.
Haar sondes het tot aan die hemel opgebou,
en God het haar ongeregtighede onthou. (Op 18:4-5)

In die wellusbeker waaruit sy julle laat drink,
moet julle vir haar twee keer soveel skink.
In die mate waarin sy pronk en in wellus leef,
in dié mate moet julle haar pyn laat beleef. (Op 18:6)

Sy sê: ‘Ek sit as koningin op my troon.
In hoogmoed word sy met plae beloon
en as straf word sy met vuur verbrand
deur die Here God se sterke hand.” (Op 18:7-8)

Vyf: Die weeklag van drie kore (Op 18:9-19)
Die konings van die aarde het onsedelik met haar gelewe
maar as hulle die rook sien soos sy brand, sal hul bewe.

Die sakemanne van die aarde huil en kerm oor haar,
want al die juwele, reukolie en weelde is nie meer daar.

Al die skeepskapteins en almal wat êrens heen vaar,
skreeu: “Hoe vreeslik! Die groot stad is nie meer daar!

Verheug jou daaroor, gelowiges, apostels en profeet:
Dis God wat sy oordeel voltrek het, moet jul weet!

Ses: Finale ondergang – geen vreugde (Op 18:21-24)
Met geweld word Babilon neergegooi:
Jy sal nie weer hoor, musiek so mooi.
Geen geluid soos ‘n ambagsman kreun.
In jou sal ‘n meul sal nie weer dreun.
Die lig van ‘n lamp sal nie weer skyn.
Die bruid en bruidegom sal verdwyn.
Babilon is skuldig aan profete se bloed,
soos ‘n meulsteen in die see sal sy boet!

Sewe: Oorwinning by haar ondergang (Op 19:1-4)
‘n Menigte het uitgeroep: Prys die Heer!
Aan God behoort die heerlikheid en eer.
Hy het die oordeel voltrek op die sedelose vrou.
Vier en twintig ouderlinge aanbid en prys U nou!

Vyf van sewe: Sewe bakke vol toorn (Op 16)

with No Comments

‘n Harde stem roep toe luid:
Gaan gooi sewe toornbakke uit!

Die eerste engel het sy bak op die land uitgegooi.
Kwaadaardige en pynlike swere, glad nie mooi,
het uitgekom op hulle met die merk van die dier. (Op 16:2)

Die tweede engel het sy bak in die see uitgegooi.
Dit het bloed geword, soos die dood, dik en rooi,
en alles wat in die see lewe, het doodgegaan. (Op 16:3)

Na die derde engel ook sy bak van toorn gooi
was riviere en die waterbronne ook bloedrooi. (Op 16:4)

Toe sê die engel wat oor die water toesig hou:
“U is regverdig, U wat is en wat was,
U, die Heilige, hierdie oordeel is gepas:
Hulle het die bloed van die gelowiges vergiet,
so hulle drink hierdie bloed glad nie verniet!
Ja, Here God, Almagtige, u oordele is reg en U is getrou.” (Op 16:5-7)

Die vierde engel se bak se inhoud het op die son geland.
en so die vermoë verleen om die mense met vuur te brand.
Hulle is gebrand met die son se krag
en het God se naam gelaster oor sy mag.
Hulle het hulle nie bekeer
en God nie geëer… (Op 16:8-9)

Die vyfde engel het toe sy bak gegooi op die dier se troon
en daar het duisternis gekom oor die koninkryk waar hul woon.
Die mense het hulle tonge stukkend gebyt van die pyn
en het die God van die hemel gelaster met venyn.
Hulle het hulle nie bekeer
tot God, die enigste Heer. (Op 16:10-11)

Die sesde engele se bak is gegooi op die Eufraat,
om die konings van die ooste droogvoets deur te laat.
Die draak, dier en vals profeet maak konings bymekaar
vir die laaste oorlog word hul by Armageddon vergaar. (Op 16:12-16)

Die sewende engel het toe sy bak in die lug versprei.
Van die troon in die tempel af is uitgeroep: “Dit is verby!”
Toe het daar weerligstrale, dreunings en donderslae gekom.
Die aardbewing was so groot almal was verstom.

Die groot stad Babilon het in drie dele geskeur.
Eilande het verdwyn, en berge was daar nie meer.
Groot haelstene, elkeen omtrent vyftig kilogram swaar,
val op mense, maar hulle bly God steeds by laster daar…

En jý, liewe leser wat die bakke van toorn rondom jou sien:
Hoe lank gaan jy God laster oor straf wat jy verdien?
Wanneer gaan jy jou bekeer
en die Almagtige begin eer?

Vier van sewe: Die sewe draak visioene (Op 12:1 – 13:18; 17:6-14 en 20:1-10)

with No Comments

Een: Die draak wat die kind wil verslind (Op 12:1-6)
Toe het daar ‘n groot teken in die hemel verskyn:
‘n Vrou was met die son as kleed gehul.
Twaalf sterre het haar kroon gevul.
Sy was swanger en het geskree van geboorte pyn. (Op 12:1-2)

Daar het ook ‘n ander teken in die hemel sigbaar geraak:
Sewe koppe en tien horings, ja ‘n ‘n vuurrooi draak!
Sy koppe was met sewe heerserskrone getooi.
Sy stert het ‘n derde van die sterre op die aarde gegooi. (Op 12:3)

Die draak was gereed om te verslind,
as sy geboorte gee aan hierdie kind. (Op 12:4)
Die seun was bestem om nasies te regeer,
na sy geboorte is hy weggeruk na God, die Heer.
Die vrou het na die woestyn toe gevlug,
haar plek is daar deur God ingerig. (Op 12:5-6)

Twee: Migael se oorlog teen die draak (Op 12:7-12)
Die Satan het die hemelse oorlog verloor:
In die hemel is daar van hom geen spoor.
Hy is op die aarde gegooi
en daar soek hy ‘n nuwe prooi…

Drie: Die draak agtervolg die vrou (Op 12:13-17)
Uit woede agtervolg die draak die vrou,
maar met twee arendsvlerke kon sy vlieg.
Water het hy agter haar aangespuug,
maar die aarde het die stroom ingesluk.
Die Satan was kwaad en bedruk
en vervolg toe die wat aan God vashou.

Vier: Die dier uit die see (Op 12:18-13:10)

Ek het ‘n dier uit die see sien kom:
Sy tien horings en sewe koppe verstom.
Hy het ‘n luiperd lyf en pote soos ‘n beer
en ‘n bek soos ‘n leeu wat verskeur. (Op 13:1-2)

Die draak het sy troon en mag
aan die dier gegee vir gesag.
Die mense het om hom vergader
en in gebed tot hom begin nader. (Op 13:2-4)

Hy is toegelaat om te laster teen die Naam van God
en oorlog te maak teen die wat glo in Sy gebod. (Op 13:5-7)
Hulle is gevang en met die swaard doodgemaak.
Dis hier wat volharding en geloof nodig raak! (Op 13:9-10)

Vyf: Die dier uit die aarde (Op 13:11-18)
‘n Ander dier met twee horings het uit die aarde gekom.
Hy oefen gesag uit van die eerste dier namens hom. (Op 13:11-12)
Hy het die mag om wondertekens te doen gekry
en daarmee die bewoners van die aarde mislei. (Op 13:13-14)

Hy verplig alle mense, klein of groot, arm of ryk
dat op hulle arm of kop ‘n merk moet pryk:
Daarsonder kan niemand meer winkel toe gaan!
Net wyses sal ses honderd ses en sestig verstaan… (Op 13:16-18)

Ses: Die vrou op die rug van die dier (Op 17:1-14)
Ek het ‘n vrou op die dier se rug sien sit.
Op sy sewe koppe, tien horings in gelid.
Haar klere was pers en helderrooi,
goue edelstene en pêrels, so mooi.
In haar hand ‘n goue beker vol losbandigheid.
Haar naam: Die moeder van sedeloosheid. (Op 17:1-5)

Die vrou was dronk van bloed wat sy suig
uit gelowiges wat vir Jesus getuig.
Ek kyk haar toe verwonderd aan,
die engel het my laat verstaan: (Op 17:6-7)

Die sewe koppe waaroor jy jou verstom,
is konings wat was en wat nog kom.
En die tien horings wat jy sien,
is ook konings wat die dier kom dien. (Op 17:8-12)

Hulle is net vir een rede hier:
Hulle gee hulle mag vir die dier
om teen die Lam oorlog te hou
en teen die uitverkorens, so getrou.
Omdat Hy dié Koning van konings is,
sal hy die oorwinning behaal – gewis!

Sewe: Die draak vir 1000 jaar gebind (Op 20:1-10)
Die draak is in onderaardse dieptes toegsluit.
Vir duisend jaar kon die Satan nie daar uit. (Op 20:1-3)
Die martelare, getrou aan die woord van hul Heer
het saam met Christus vir duisend jaar regeer. (Op 20:4)

Daarna verlei die Satan vir Gog en Magog
en bring hy hulle byeen vir nog een oorlog. (Op 20:7-8)
Hulle het die gelowiges in hul stad vasgekeer,
maar ‘n vuur uit die hemel is hulle verteer. (Op 20:9)

Die duiwel is gegooi in ‘n poel van vuur
saam met die vals profeet en aaklige dier.
Daar sal hulle gepynig word elke uur
en dit sal tot in ewigheid duur! (Op 20:10)

1 2 3 4 67